1Allah.org

...Because You Need To Know!

Counter

Main Menu

مرگ_ ض_۱۳ PDF Print E-mail
Tuesday, 24 May 2011 06:33


مرگ

مرگ براى اغلب مردم راز بزرگى است، اما نه براى دانش آموزان قرآن. ما ياد ميگيريم که مرگ دقيقا ً مانند خواب است؛ همراه با رويا (۶:۶۰ ، ۴۰:۴۶). زمان بين مرگ و برانگيخته شدن در روز قيامت، مانند خوابيدن يک شب ميگذرد (۲:۲۵۹; ۶:۶۰; ۱۰:۴۵; ۲۵، ۱۹، ۱۸:۱۱; ۱۶:۲۱; ۳۰:۵۵).

در لحظه مرگ هر کسى سرنوشت خود را ميداند؛ بهشت يا جهنم. براى کافران، مرگ واقعه اى است وحشتناک؛ فرشتگان هنگام گرفتن روح آنها، به صورت و نشيمنگاه شان ميزنند (۸:۵۰; ۴۷:۲۷; ۷۹:۱).

مکررا ً، قرآن راجع به دو مرگ صحبت ميکند، اولين مرگ موقعى بود که قدرت مطلق پروردگار را رد کرديم. اولين مرگ تا لحظه بدنيا آمدن ما به اين دنيا بطول انجاميد. دومين مرگ، خاتمه زندگى ما در اين دنيا است (۲:۲۸; ۲۲:۶۶; ۴۰:۱۱).

[توجه: دو قسمت زير مقاله چاپ شده بوسيله دکتر خليفه، نسخه "ديدگاه تسليم شدگان" ، آگاهى نامه ماهانه "تسليم شدگان بين المللى" که زودتر تهيه و پست شد، دسامبر سال ۱۹۸۹، بنظرتان ميرسد. دکتر خليفه در روز ۳۱ ژانويه سال ۱۹۹۰، شهيد شد.
پرهيزکاران در واقع نميميرند
، آنها مستقيما ً به بهشت ميروند

مژده بده به کسانى که ايمان دارند و پرهيزکار هستند که باغهايى با نهرهاى جارى خواهند داشت. هنگاميکه از ميوه هاى آنجا به ايشان روزى دهند، خواهند گفت، "اين از آنهايى است که قبلا ً به ما دادند." بنابراين، به آنها توصيف تشبيهى داده شده است. آنها در آنجا همسران پاک خواهند داشت تا ابد در آنجا مسکن يابند. (۲:۲۵)

فکر نکنيد کسانى که در راه خدا کشته شده اند، مرده اند؛ آنها زنده هستند نزد پروردگارشان، از روزى هاى او لذت ميبرند. (۳:۱۶۹).

درباره کسانيکه در راه خدا کشته شده اند، نگوييد، "آنها مرده اند." آنها نزد پروردگارشان زنده هستند، اما شما درک نمى کنيد. (۲:۱۵۴).

اى کسانى که ايمان داريد، از خدا و رسول اجابت کنيد، هنگاميکه او شما را به چيزى دعوت ميکند که به شما حيات مى بخشد. (۸:۲۴)

کسانيکه بخاطر خدا مهاجرت کنند، سپس کشته شوند يا بميرند، خدا مسلما ً به آنها رزقى نيکو عطا خواهد کرد. (۲۲:۵۸)

آنها در آنجا هرگز مزه مرگ را نمى چشند- پس از اولين مرگ- و او آنها را از عذاب جهنم رها ساخته است. (۴۴:۵۶)

(هنگام مرگش) به او گفته شد، "داخل پرديس شو." او گفت، "اى کاش مردم من (روى زمين) ميدانستند؛ که پروردگارم من را بخشيده است و من را گرامى داشته است." (۲۷- ۳۶:۲۶)

جزاى گناه مرگ است [بخش روميان در انجيل ۶:۲۳]

پرهيزکاران نمى ميرند؛ هنگاميکه زندگى آنها در اين زمين به پايان از قبل تعيين شده اش ميرسد، فرشته مرگ فقط از آنها دعوت ميکند که بدنهاى دنيوى خود را ترک کنند و به بهشت بروند، همان پرديسى که آدم و حوا روزى در آن زندگى ميکردند. بهشت از زمان آدم و حوا وجود داشته است. ما از ۳۰-۲۷:۸۹ مى آموزيم که خدا روح مؤمنان را دعوت ميکند : "به پرديس من داخل شويد."

 

کافران

کافران در لحظه مرگ ميدانند که سرنوشت شان جهنم است. فرشتگان به صورت و نشيمنگاهشان ميزنند (۸:۵۰ و ۴۷:۲۷ )، و به ايشان دستور ميدهند تا روح خود را رها کنند (۶:۹۳)، سپس "روح آنها را ميربايند" (۷۹:۱). قرآن به ما مى آموزد که کافران روز مرگ را تجربه ميکنند (۲:۲۸ و ۴۰:۱۱). آنها به مرگ در خواهند آمد- مرحله اى که هيچ چيزى نيست، و در اين مرحله شب و روز جهنم را در کابوسى مدام ميبينند که تا روز قضاوت ادامه دارد (۴۰:۴۶). جهنم هنوز بوجود نيامده است (۴۰:۴۶ ; ۸۹:۲۳).

البته که پرهيزکاران از اين دنيا ميروند
از نظر مردميکه در زمين زندگى ميکنند، پرهيزکاران "ميميرند." مردم درک نميکنند که پرهيزکاران فقط بدن خود را ترک ميکنند، و به پرديس ميروند. آيات نشان داده شده در بالا خود توجيه کننده اين موضوع هستند. اين آيات به ما ميگويد که پرهيزکاران فقط يک بار مى ميرند- مرگ اولى که قبلا ً در نتيجه مشاجره عظيم تجربه کرديم (۳۸:۶۹). در آيات ۲۷-۳۶:۲۶ بهترين مدرک را ميبينيم که پرهيزکاران به پرديس ميروند، در حالى که دوستان و اقوامشان هنوز در کره زمين زندگى ميکنند. همچنين به ۱۶:۳۲ و ۶۲-۶:۶۰ توجه کنيد.


Last Updated on Tuesday, 24 May 2011 06:52
 
 
Joomla Templates: from JoomlaShack